မီးဖိုထဲကို၀င္ရင္
Vol-1, No-3 ပဲခူးအသံ ဂ်ာနယ္
မီးဖိုထဲကို၀င္ရင္
ဂ်ာနယ္ထဲမွာပါတဲ ့သတင္းတပုဒ္ေၾကာင့္ က်မသူငယ္ခ်င္းအေတာ္မ်ားမ်ား ရယိပြဲဖြဲ ့ၾက၏ သတင္းကေတာ့ မူခင္းသတင္းပါ။ ရယ္စရာေတာ့မဟုတ္။ထမင္းမခ်က္တတ္ေသာေယာက်ာ္းကို မိန္းမျဖစ္သူက ဓားႏွင့္ခုတ္သတ္လိုက္သည္ဆိုေသာသတင္း ။တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ထမင္းမခ်က္တတ္တာႏွင့္ ေယက်ာ္းကို ခုတ္သတ္ရေသာ အဆိုပါမိန္းမကိုအျပစ္ျမင္၏ တခ်ိဳ ့ကေတာ့ဟာသတခုတဖြယ္ရယ္ေမာၾက၏။ က်မကေတာ့ ထိုမိန္းမကို အျပစ္မတင္ခ်င္သလို ဟာသတခုလို ့လည္း မရယ္ေမာရက္ပါ ။သူ၏ေဒၚသကိုခံစားနားလည္၍ ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္
အေနာကိတိုင္းကအမ်ိဳးသားမ်ားလိုမဟုတ္ ။က်မတို ့ျမန္မာျပည္မွာက ေယက်ာိးေတာိေတာ္မ်ားမ်ားက အိမ္မွဳကိစၥေတြကို လုပ္တတ္သူနည္းပါးသည္။ဒါကယဥ္ေက်းမွဳ ဓေလ့ထုံးစံေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ သားကိုသခင္လင္ကိုဘုရားဟုေသာ ယုံၾကည္မွဳအရ အိမ္မွာ ခင္ပြန္း၊သား၊ေမာင္ဖြားေတြကို အမ်ိဴးသမီးမ်ားကဘဲ ခ်က္ျပဳတ္လုပ္ကိုင္ေကြ်းေမြးၾကသည္။ အမ်ိဳးသားမ်ားက အိမ္၏စား၀တ္ေနေရးကိုတာ၀န္ယူျပီး အမ်ိဳးသမီးမ်ားက အိမ္ေထာင္မွဳနွင္ ့မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥကိုတာ၀န္ယူခဲ ့သည္။ အဘိုးတို့ အေဖတို ့ကသာအလုပ္လုပ္ျပီး အိမ္အတြက္စီးပြားရွာသည္။က်မ၏ အဘြား၊ က်မ၏ အေမအျပင္ထြက္စီးပြားမရွာၾက ထို ့ေၾကာင္ ့အိမ္မွဳကိစၥမ်ားကို သူတို ့ကသာတာ၀န္ယူခဲ ့သည္။ ေန့တိုင္းေစ်းအေခါက္ေခါက္ေျပးကာ မိသားစုအတြက္ခ်က္ျပဳတ္ၾကသည္။ ကေလးထိန္းကာ အေလွ်ာ္အဖြပ္ကိုလည္းတာ၀န္ယူ၏။လြန္ခဲ ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ခန့္အထိ ျမန္မာအိမ္ေထာင္စုမ်ားက ထိုပုံစံအတိုင္းသာျဖစ္သည္ျမိဳ ့ၾကီးျပၾကီးမ်ားကလြဲျပီး အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္စုအတြက္ အလုပ္လုပ္တာနည္းပါးလွသည္။
သို ့ေသာ္ယေန ့ေခတ္မွာေတာ့ အဆိုပါလူေနမွဳစနစ္က ေျပာင္းလဲသြားျပီ။ စရိတ္ၾကီးလာေသာလူေနမွဴစနစ္ေၾကာင့္ ေယာက်ာ္းမိန္းမခြဲျခားမရေတာ့ အကုန္အလုပ္ထြက္လုပ္ၾကရျပီ
သို ့ေသာ္လည္း အိမ္ေထာင္မွဳကိစၥကိုေတာ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားတာ၀န္ဟု အမ်ားစုက ယူဆေနၾကတုန္းဘဲျဖစ္သည္။ ထို့ေၾကာင့္အလုပ္လုပ္ရေသာအမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ အိမ္မွာကူေဖာ္ေလာင္္ဖက္မထားႏိူင္လွ်င္ ရုံးအလုပ္လည္းလုပ္ အိမ္အလုပ္လည္းလုပ္ရသျဖင့္ အေတာ္ဖိုသီဖတ္သီကသီလင္တႏိုင္ကုန္ၾက၏
တေလာကေတာ့ က်မသူငယ္ခ်င္းအမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကသူ ့အမ်ိဳးသားႏွင့္ကြဲရန္ၾကံစည္၏ သူ ့အမ်ိဳးသားမွာလူရည္သန္ ့ပညာတတ္တဦးျဖစ္ျပီး သူတို ့ႏွစ္ဥိးက တကယ္ခ်စ္ခင္စုံမက္ၾကျပီးယူခဲ့တာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက မကြဲေစခ်င္ၾကေပ။ ကေလးကလည္း ၃ႏွစ္သာသာရွိေသး၏ သူ ့အမ်ိဳးသားက အေသာက္အစားလည္းကင္းသလို ၊ မိန္းမအရွဳပ္အရွင္းလည္းမရွိ။ ဒါေၾကာင့္ဘာေၾကာင္ ့ကြဲခ်င္ကြာခ်င္ရသလဲ သူငယႍခ်င္းကိုက်မတိုးတိုးတိတ္တိတ္ၾကိတ္ေမးမိသည္။
သူငယိခ်င္းက သူခံစားရေသာဒုကၡကိုက်မကိုရင္ဖြင့္ေျပာျပရွာ၏
“နင္သိတဲ ့အတိုင္းငါက ျမိဳ ့ထဲကရုံးမွာတေနကုန္အလုပ္လုပ္ရတယ္းရုံးမွာလည္းစိတ္ပင္ပန္းတယ္။ အလုပ္ျပီးညေနမိုးခ်ဳပ္မွကေလးကို ရုံးေဘးက မူၾကိဳမွာေခၚ ေစ်း၀ယ္ျပီး အိမ္ကိုျပန္ရတယိ။ အိမ္မွာတေနကုန္အလုပ္လုပ္ရတဲ ့သူ က( သူအမ်ိဳးသားက စာေရးဆရာျဖစ္ပါသည္)အိမ္ကေနျပီး ့ဘာမွစားဖို ့ေသာက္ဖို ့ ခ်က္မထားဘူး ငါျပန္လာမွမီးေမႊးထမင္းကအစ ခ်က္ရတယိ။အဲဒါမွသူက အသင့္စားတယ္။သူတေနကုန္စားေသာက္ထားတဲ ့ပုဂံေတြခြက္ေတြကိုလည္း မီးဖိုထဲမွာပုံထားတယ္ ငါျပန္လာမွေဆးဖို ့တဲ ့ေလ။ သူက အိမ္ေထာင္ဦးစီးမို ့လို ့တဲ ့။ အဲဒိမ်ိဳးလုပ္လာတာ အိမ္ေထာင္သက္တမ္းတေလွ်ာက္ဘဲ။ၾကာေတာ့ ငါက သည္းမခံႏိူင္ဘဲ ၀ိုင္းလုပ္ဖို ့ေျပာရင္းက အခုကြဲတဲ ့ကြာတဲ ့အထိျဖစ္သြားတာဘဲ”
ျမိဳ ့ထဲကေန သူေနေသာယုဇနပလာဇာတိုကိခန္းကို ၾကားကားေခၚအျမန္ကားႏွင့္ဘဲ အေတာ္စီးရတာမို ့ ညေနအလုပ္ဆင္းကားက်ပ္က်ပ္နွင့္ ဗိုက္ဆာဆာႏွင့္အိမ္အျပန္။ မီးဖိုထဲက ေဆးစရာပန္းကပ္အထပ္လိုက္။ကေလးတဘက္နွငိ ့မီးပ်က္လို ့မီးေသြးမီးဖို ႏွင့္ခ်က္ရသည့္သူ ့ဘ၀။ သူတို ့ၾကား၀င္ေစ့စပ္ဖို ့ျပင္ေနေသာ က်မပါးစပ္ပိတ္သြားရေလသည္။
ဒါေတာင္က်မသူငယ္ခ်င္းက ျမိဳ ့ထဲရုံးမွာအဲယားကြန္းႏွင့္ရူံးခန္းႏွင့္သက္ေတာင့္သက္သာ ပညာအရည္အခ်င္းႏွင့္အလုပ္လုပ္ရသူ။ ေယာက်ာ္းကိုဒါးႏွင့္ခုတ္ေသာမိန္းမလို တေနကုန္ေစ်းေရာင္းရသည္မဟုတ္။ တခ်ိဳ ့မိန္းမေတြမွာစား၀တ္ေနေရးအတြက္ ေစ်းသည္။ကုန္ထမ္း။ အိမ္ေဖာ္စသည္ျဖင့္ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းအလုပ္ေတြကိုလုပ္ေနၾကရသည္။ တေန့တာပင္ပင္ပန္းပန္းေစ်းလည္ေရာင္းျပီး အဆင္မေျပမွဳမ်ားႏွင့္ၾကဳံလာေသာ ဗိုက္ဆာလာေသာမိန္းမတေယာက္ ေမာေမာနွင့္အိမ္ျပန္အလာစားစရာမရွိေသာအျဖစ္ကို ၀င္ျပီးခံစားၾကည့္ပါ။ ေတာ္ရုံတန္ရုံ ့ျဖင့္ေဒၚသကို ခ်ဳပ္ထိန္းႏိုင္ဖို ့အေတာ္ခက္မည္ျဖစ္ပါသည္။
ေယာက်ာ္းမိန္းမတန္းတူအလုပ္လုပ္ရတာ က်မတို ့ျမန္မာႏိုင္ငံထက္သက္တမ္းၾကာေနျပီျဖစ္ေသာ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားမွာေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္အပါအ၀င္အိမ္ေထာင္မွဳကိစၥကို အမ်ိဳးသမီးမ်ားတာ၀န္ဟု ပုံေသအယူမရွိ။ကေလးထိန္းတာအပါအ၀င္ အိမ္ေထာင္မွဳကိုေယာက်ာိးေရာမိန္းမပါ အားသူက ၀င္လုပ္ၾကတာဘဲျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ခ်မ္းသာပညာတတ္ေသာေယာက်ာ္းမ်ားက ထိုကဲ ့သို ့၀ိုင္းလုပ္ေပးရသည္ကို အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို စာနာေထာက္ထားေသာ ေယာက်ာ္းေကာင္းတို ့၏လုပ္ရပ္အျဖစ္ ဂုဏ္ယူလုပ္ကိုင္ၾကသည္။
က်မဂ်ာမနီႏိုင္ငံဘာလင္ျမိဳ ့သတင္းစာတေစာင္မွာလုပ္အားေပးတုန္းကဆိုလွ်င္ ညေနရုံးဆင္းလို ့ေစ်း၀ယ္ျပီဆိုလွ်င္ ကေလးငယ္ေလးေတြပါပါသည့္လွည္းေလးေတြကို တြန္းထားေသာ ဂ်ာမန္ကေလးအေဖမ်ားက အိမ္အတြက္ ေစ်း၀ယ္လာၾကတာက်မေတြ ့ရသည္။ ကေလးလဲထိန္းရင္းေစ်းလဲ၀ယ္ေပါ့။ ခ်က္ျပဳတ္တာကိုလည္း အမ်ိဳးသမီးအလုပ္လို ့သူတို ့ကမယူဆၾကပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္က်မဆီက ျမန္မာဟင္းခ်က္နည္းမ်ားကို ေမးျပီး သူတို ့အိမ္ကမိန္းမမ်ားကိုပင္ျပန္၍ ခ်က္ေကြ်းၾကေသးသည္။ ထမင္းစားျပီးလွ်င္လည္း အမ်ိးသမီးမ်ားကို စကားေျပာေစျပီး အိုးခြက္သိမ္းဆည္းပန္ကန္ေဆးျခင္းကို အမ်ိဳးသားမ်ားက တမင္ပင္တာ၀န္ယူလုပ္ကိုင္ၾက၏ ထို ့ေၾကာင့္ ဂ်ာမန္ေယာက်ာ္းမ်ားသည္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုၾကင္နာတတ္သူမ်ားအျဖစ္နာမည္ၾကီးတာျဖစ္မည္။ သူတို ့ၾကည့္ရတာလည္း ဒါကိုဂုဏ္ယူေနသည့္ပုံပင္
တခ်ိဳ ့ေရွးရုိးစြဲၾကီးသည့္ ျမန္မာမိသားစုမ်ားကေတာ့ ေယာက်ာ္းေတြ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္သည္ကိုမၾကိဳက္။ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္လွ်င္ မိန္းမဆန္သူျဖစ္မည္။ ဘုန္းနိမ့္မည္ ထင္ၾကသူေတြလည္းရွိသည္။ က်မငယ္ငယ္က က်မအေဖက သူၾကိဳက္ေသာဟင္းမ်ားကို မီးဖိုေခ်ာင္တြင္တခါတခါ၀င္ခ်က္တတ္ရာ က်မတို ့အတြက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွသည္။သို ့ေသာ္အေဖ၏အေဖက်မအဖိုးျဖစ္သူက အေဖမီးဖိုေခ်ာင္၀င္ခ်က္တိုင္း မ်က္စိမ်က္နွာပ်က္ကာ ယခုကဲ ့သို ့ေရရြတိေနတာျမင္ဖူးခဲ ့သည္။
“မိဘနဲ ့တုန္းက ေျခေမႊးမီးမေလာင္လက္ေမႊးမီးမေလာင္ေနတဲ ့သူက အခုမွအခ်က္ျပဳတ္ေကာင္းၾကီးကို ျဖစ္လို ့”
တေလာက က်မတို ့ေက်ာင္းအတြက္စာတမ္းတေစာင္ေရးရသည္။ စာတမ္းက အမ်ိဴးသမီးႏွင့္အမ်ိဳးသား အိမ္အလုပ္လုပ္တာကို ဘယ္လိုျမင္သနည္းဟုသည့္ စာတမ္းပါ။ က်မရွင္းရွင္းဘဲေရးေပးလိုက္သည္။ ယေန ့ေခတ္တြင္ အိမ္ေထာင္စုအတြက္ေငြရွာသည့္တာ၀န္ကို အမ်ိဳးသမီးမ်ားလည္း ယူေနရျပီျဖစ္ေသာ္ေၾကာင့္ အိမ္မွဳကိစၥကိုလည္း အမ်ိဳးသမီးတာ၀န္ဟု၍ မျမင္သင့္ေၾကာင္း။ အိမ္ေထာင္ဆိုသည္မွာ အျပန္အလွန္ရိုင္းပင္းမွဴျဖင့္ တည္ေထာင္ရမည္ျဖစ္ေသာ္ေၾကာင့္နွစ္ေယာက္စလုံးအဆင္ေျပသူက လုပ္ကိုင္သင့္သည္ဟု ေရးေပးလိုက္ပါသည္။
က်မ၏သူငယ္ခ်င္းအိမ္ရွင္မတေယာက္ကေတာ့ မိန္းမေတြသည္ လင္ေယာက်ာ္းကသာျပည့္ျပည့္စုံစုံရွာေဖြေပးလွ်င္ ေယာက်ာ္းအတြက္သာမက တအိမ္လုံးအတြက္ပင္ အျမဲတမ္းမပ်င္းမရွိခ်က္ခ်င္သူမ်ားပါဟုဆိုပါသည္။ ေန့စဥ္လူမွဳ၀န္းက်င္ထဲတြင္ လုံးေထြးရုန္းကန္ ေငြရွာရသည္ထက္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲတြင္ဟင္းခ်က္ထမင္းခ်က္ ႏွင့္ အိမ္မွဳကိစၥမ်ားသာမိန္းမေတြက လုပ္လိုပါသည္ဟုဆိုသည္။
“အိမ္အလုပ္လည္းမပ်င္းဘူး ဟင္းေတြဘာေတြလည္းကိုယ္တိုင္ခ်က္မွဘဲ စိတ္ေက်နပ္တယ္။ဒါေပမဲ ့ဒီေခတ္အိမ္စရိတ္ႏွင့္ လင္မယားနွစ္ေယာက္စလုံးလုပ္မွ မိသားစုေထာင့္ေစတယ္။ အဲဒိေတာ့ မိုးလင္းကတည္းက နွစ္ေယာက္စလုံးထြက္ျပီးအလုပ္လုပ္ရတယ္ ညမိုးခ်ဳပ္မွ ျပန္ေရာက္ၾကတယ္ ။ျပန္လာမွခ်က္ျပဳတ္ရလို ့လည္းမညည္းပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ထမင္းခ်က္ေနတုန္းလည္း ငရုတ္သီးေလး၀ိုင္းေထာင္းေပးတာမ်ိဳးေတာ့ လုပ္ေစခ်င္တာေပါ့” ။။။။။။။။။။။။
ထားထားျမင့္
(ယခုအပတ္ထုတ္ပဲခူးအသံ ဂ်ာနယ္ပါ အမ်ိဳးသမီးေရးရာေဆာင္းပါး)
Vol-1, No-3 ပဲခူးအသံ ဂ်ာနယ္
မီးဖိုထဲကို၀င္ရင္
ဂ်ာနယ္ထဲမွာပါတဲ ့သတင္းတပုဒ္ေၾကာင့္ က်မသူငယ္ခ်င္းအေတာ္မ်ားမ်ား ရယိပြဲဖြဲ ့ၾက၏ သတင္းကေတာ့ မူခင္းသတင္းပါ။ ရယ္စရာေတာ့မဟုတ္။ထမင္းမခ်က္တတ္ေသာေယာက်ာ္းကို မိန္းမျဖစ္သူက ဓားႏွင့္ခုတ္သတ္လိုက္သည္ဆိုေသာသတင္း ။တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ထမင္းမခ်က္တတ္တာႏွင့္ ေယက်ာ္းကို ခုတ္သတ္ရေသာ အဆိုပါမိန္းမကိုအျပစ္ျမင္၏ တခ်ိဳ ့ကေတာ့ဟာသတခုတဖြယ္ရယ္ေမာၾက၏။ က်မကေတာ့ ထိုမိန္းမကို အျပစ္မတင္ခ်င္သလို ဟာသတခုလို ့လည္း မရယ္ေမာရက္ပါ ။သူ၏ေဒၚသကိုခံစားနားလည္၍ ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္
အေနာကိတိုင္းကအမ်ိဳးသားမ်ားလိုမဟုတ္ ။က်မတို ့ျမန္မာျပည္မွာက ေယက်ာိးေတာိေတာ္မ်ားမ်ားက အိမ္မွဳကိစၥေတြကို လုပ္တတ္သူနည္းပါးသည္။ဒါကယဥ္ေက်းမွဳ ဓေလ့ထုံးစံေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ သားကိုသခင္လင္ကိုဘုရားဟုေသာ ယုံၾကည္မွဳအရ အိမ္မွာ ခင္ပြန္း၊သား၊ေမာင္ဖြားေတြကို အမ်ိဴးသမီးမ်ားကဘဲ ခ်က္ျပဳတ္လုပ္ကိုင္ေကြ်းေမြးၾကသည္။ အမ်ိဳးသားမ်ားက အိမ္၏စား၀တ္ေနေရးကိုတာ၀န္ယူျပီး အမ်ိဳးသမီးမ်ားက အိမ္ေထာင္မွဳနွင္ ့မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥကိုတာ၀န္ယူခဲ ့သည္။ အဘိုးတို့ အေဖတို ့ကသာအလုပ္လုပ္ျပီး အိမ္အတြက္စီးပြားရွာသည္။က်မ၏ အဘြား၊ က်မ၏ အေမအျပင္ထြက္စီးပြားမရွာၾက ထို ့ေၾကာင္ ့အိမ္မွဳကိစၥမ်ားကို သူတို ့ကသာတာ၀န္ယူခဲ ့သည္။ ေန့တိုင္းေစ်းအေခါက္ေခါက္ေျပးကာ မိသားစုအတြက္ခ်က္ျပဳတ္ၾကသည္။ ကေလးထိန္းကာ အေလွ်ာ္အဖြပ္ကိုလည္းတာ၀န္ယူ၏။လြန္ခဲ ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ခန့္အထိ ျမန္မာအိမ္ေထာင္စုမ်ားက ထိုပုံစံအတိုင္းသာျဖစ္သည္ျမိဳ ့ၾကီးျပၾကီးမ်ားကလြဲျပီး အမ်ိဳးသမီးေတြ အိမ္ေထာင္စုအတြက္ အလုပ္လုပ္တာနည္းပါးလွသည္။
သို ့ေသာ္ယေန ့ေခတ္မွာေတာ့ အဆိုပါလူေနမွဳစနစ္က ေျပာင္းလဲသြားျပီ။ စရိတ္ၾကီးလာေသာလူေနမွဴစနစ္ေၾကာင့္ ေယာက်ာ္းမိန္းမခြဲျခားမရေတာ့ အကုန္အလုပ္ထြက္လုပ္ၾကရျပီ
သို ့ေသာ္လည္း အိမ္ေထာင္မွဳကိစၥကိုေတာ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားတာ၀န္ဟု အမ်ားစုက ယူဆေနၾကတုန္းဘဲျဖစ္သည္။ ထို့ေၾကာင့္အလုပ္လုပ္ရေသာအမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ အိမ္မွာကူေဖာ္ေလာင္္ဖက္မထားႏိူင္လွ်င္ ရုံးအလုပ္လည္းလုပ္ အိမ္အလုပ္လည္းလုပ္ရသျဖင့္ အေတာ္ဖိုသီဖတ္သီကသီလင္တႏိုင္ကုန္ၾက၏
တေလာကေတာ့ က်မသူငယ္ခ်င္းအမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကသူ ့အမ်ိဳးသားႏွင့္ကြဲရန္ၾကံစည္၏ သူ ့အမ်ိဳးသားမွာလူရည္သန္ ့ပညာတတ္တဦးျဖစ္ျပီး သူတို ့ႏွစ္ဥိးက တကယ္ခ်စ္ခင္စုံမက္ၾကျပီးယူခဲ့တာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက မကြဲေစခ်င္ၾကေပ။ ကေလးကလည္း ၃ႏွစ္သာသာရွိေသး၏ သူ ့အမ်ိဳးသားက အေသာက္အစားလည္းကင္းသလို ၊ မိန္းမအရွဳပ္အရွင္းလည္းမရွိ။ ဒါေၾကာင့္ဘာေၾကာင္ ့ကြဲခ်င္ကြာခ်င္ရသလဲ သူငယႍခ်င္းကိုက်မတိုးတိုးတိတ္တိတ္ၾကိတ္ေမးမိသည္။
သူငယိခ်င္းက သူခံစားရေသာဒုကၡကိုက်မကိုရင္ဖြင့္ေျပာျပရွာ၏
“နင္သိတဲ ့အတိုင္းငါက ျမိဳ ့ထဲကရုံးမွာတေနကုန္အလုပ္လုပ္ရတယ္းရုံးမွာလည္းစိတ္ပင္ပန္းတယ္။ အလုပ္ျပီးညေနမိုးခ်ဳပ္မွကေလးကို ရုံးေဘးက မူၾကိဳမွာေခၚ ေစ်း၀ယ္ျပီး အိမ္ကိုျပန္ရတယိ။ အိမ္မွာတေနကုန္အလုပ္လုပ္ရတဲ ့သူ က( သူအမ်ိဳးသားက စာေရးဆရာျဖစ္ပါသည္)အိမ္ကေနျပီး ့ဘာမွစားဖို ့ေသာက္ဖို ့ ခ်က္မထားဘူး ငါျပန္လာမွမီးေမႊးထမင္းကအစ ခ်က္ရတယိ။အဲဒါမွသူက အသင့္စားတယ္။သူတေနကုန္စားေသာက္ထားတဲ ့ပုဂံေတြခြက္ေတြကိုလည္း မီးဖိုထဲမွာပုံထားတယ္ ငါျပန္လာမွေဆးဖို ့တဲ ့ေလ။ သူက အိမ္ေထာင္ဦးစီးမို ့လို ့တဲ ့။ အဲဒိမ်ိဳးလုပ္လာတာ အိမ္ေထာင္သက္တမ္းတေလွ်ာက္ဘဲ။ၾကာေတာ့ ငါက သည္းမခံႏိူင္ဘဲ ၀ိုင္းလုပ္ဖို ့ေျပာရင္းက အခုကြဲတဲ ့ကြာတဲ ့အထိျဖစ္သြားတာဘဲ”
ျမိဳ ့ထဲကေန သူေနေသာယုဇနပလာဇာတိုကိခန္းကို ၾကားကားေခၚအျမန္ကားႏွင့္ဘဲ အေတာ္စီးရတာမို ့ ညေနအလုပ္ဆင္းကားက်ပ္က်ပ္နွင့္ ဗိုက္ဆာဆာႏွင့္အိမ္အျပန္။ မီးဖိုထဲက ေဆးစရာပန္းကပ္အထပ္လိုက္။ကေလးတဘက္နွငိ ့မီးပ်က္လို ့မီးေသြးမီးဖို ႏွင့္ခ်က္ရသည့္သူ ့ဘ၀။ သူတို ့ၾကား၀င္ေစ့စပ္ဖို ့ျပင္ေနေသာ က်မပါးစပ္ပိတ္သြားရေလသည္။
ဒါေတာင္က်မသူငယ္ခ်င္းက ျမိဳ ့ထဲရုံးမွာအဲယားကြန္းႏွင့္ရူံးခန္းႏွင့္သက္ေတာင့္သက္သာ ပညာအရည္အခ်င္းႏွင့္အလုပ္လုပ္ရသူ။ ေယာက်ာ္းကိုဒါးႏွင့္ခုတ္ေသာမိန္းမလို တေနကုန္ေစ်းေရာင္းရသည္မဟုတ္။ တခ်ိဳ ့မိန္းမေတြမွာစား၀တ္ေနေရးအတြက္ ေစ်းသည္။ကုန္ထမ္း။ အိမ္ေဖာ္စသည္ျဖင့္ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းအလုပ္ေတြကိုလုပ္ေနၾကရသည္။ တေန့တာပင္ပင္ပန္းပန္းေစ်းလည္ေရာင္းျပီး အဆင္မေျပမွဳမ်ားႏွင့္ၾကဳံလာေသာ ဗိုက္ဆာလာေသာမိန္းမတေယာက္ ေမာေမာနွင့္အိမ္ျပန္အလာစားစရာမရွိေသာအျဖစ္ကို ၀င္ျပီးခံစားၾကည့္ပါ။ ေတာ္ရုံတန္ရုံ ့ျဖင့္ေဒၚသကို ခ်ဳပ္ထိန္းႏိုင္ဖို ့အေတာ္ခက္မည္ျဖစ္ပါသည္။
ေယာက်ာ္းမိန္းမတန္းတူအလုပ္လုပ္ရတာ က်မတို ့ျမန္မာႏိုင္ငံထက္သက္တမ္းၾကာေနျပီျဖစ္ေသာ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားမွာေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္အပါအ၀င္အိမ္ေထာင္မွဳကိစၥကို အမ်ိဳးသမီးမ်ားတာ၀န္ဟု ပုံေသအယူမရွိ။ကေလးထိန္းတာအပါအ၀င္ အိမ္ေထာင္မွဳကိုေယာက်ာိးေရာမိန္းမပါ အားသူက ၀င္လုပ္ၾကတာဘဲျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ခ်မ္းသာပညာတတ္ေသာေယာက်ာ္းမ်ားက ထိုကဲ ့သို ့၀ိုင္းလုပ္ေပးရသည္ကို အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို စာနာေထာက္ထားေသာ ေယာက်ာ္းေကာင္းတို ့၏လုပ္ရပ္အျဖစ္ ဂုဏ္ယူလုပ္ကိုင္ၾကသည္။
က်မဂ်ာမနီႏိုင္ငံဘာလင္ျမိဳ ့သတင္းစာတေစာင္မွာလုပ္အားေပးတုန္းကဆိုလွ်င္ ညေနရုံးဆင္းလို ့ေစ်း၀ယ္ျပီဆိုလွ်င္ ကေလးငယ္ေလးေတြပါပါသည့္လွည္းေလးေတြကို တြန္းထားေသာ ဂ်ာမန္ကေလးအေဖမ်ားက အိမ္အတြက္ ေစ်း၀ယ္လာၾကတာက်မေတြ ့ရသည္။ ကေလးလဲထိန္းရင္းေစ်းလဲ၀ယ္ေပါ့။ ခ်က္ျပဳတ္တာကိုလည္း အမ်ိဳးသမီးအလုပ္လို ့သူတို ့ကမယူဆၾကပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္က်မဆီက ျမန္မာဟင္းခ်က္နည္းမ်ားကို ေမးျပီး သူတို ့အိမ္ကမိန္းမမ်ားကိုပင္ျပန္၍ ခ်က္ေကြ်းၾကေသးသည္။ ထမင္းစားျပီးလွ်င္လည္း အမ်ိးသမီးမ်ားကို စကားေျပာေစျပီး အိုးခြက္သိမ္းဆည္းပန္ကန္ေဆးျခင္းကို အမ်ိဳးသားမ်ားက တမင္ပင္တာ၀န္ယူလုပ္ကိုင္ၾက၏ ထို ့ေၾကာင့္ ဂ်ာမန္ေယာက်ာ္းမ်ားသည္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုၾကင္နာတတ္သူမ်ားအျဖစ္နာမည္ၾကီးတာျဖစ္မည္။ သူတို ့ၾကည့္ရတာလည္း ဒါကိုဂုဏ္ယူေနသည့္ပုံပင္
တခ်ိဳ ့ေရွးရုိးစြဲၾကီးသည့္ ျမန္မာမိသားစုမ်ားကေတာ့ ေယာက်ာ္းေတြ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္သည္ကိုမၾကိဳက္။ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္လွ်င္ မိန္းမဆန္သူျဖစ္မည္။ ဘုန္းနိမ့္မည္ ထင္ၾကသူေတြလည္းရွိသည္။ က်မငယ္ငယ္က က်မအေဖက သူၾကိဳက္ေသာဟင္းမ်ားကို မီးဖိုေခ်ာင္တြင္တခါတခါ၀င္ခ်က္တတ္ရာ က်မတို ့အတြက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွသည္။သို ့ေသာ္အေဖ၏အေဖက်မအဖိုးျဖစ္သူက အေဖမီးဖိုေခ်ာင္၀င္ခ်က္တိုင္း မ်က္စိမ်က္နွာပ်က္ကာ ယခုကဲ ့သို ့ေရရြတိေနတာျမင္ဖူးခဲ ့သည္။
“မိဘနဲ ့တုန္းက ေျခေမႊးမီးမေလာင္လက္ေမႊးမီးမေလာင္ေနတဲ ့သူက အခုမွအခ်က္ျပဳတ္ေကာင္းၾကီးကို ျဖစ္လို ့”
တေလာက က်မတို ့ေက်ာင္းအတြက္စာတမ္းတေစာင္ေရးရသည္။ စာတမ္းက အမ်ိဴးသမီးႏွင့္အမ်ိဳးသား အိမ္အလုပ္လုပ္တာကို ဘယ္လိုျမင္သနည္းဟုသည့္ စာတမ္းပါ။ က်မရွင္းရွင္းဘဲေရးေပးလိုက္သည္။ ယေန ့ေခတ္တြင္ အိမ္ေထာင္စုအတြက္ေငြရွာသည့္တာ၀န္ကို အမ်ိဳးသမီးမ်ားလည္း ယူေနရျပီျဖစ္ေသာ္ေၾကာင့္ အိမ္မွဳကိစၥကိုလည္း အမ်ိဳးသမီးတာ၀န္ဟု၍ မျမင္သင့္ေၾကာင္း။ အိမ္ေထာင္ဆိုသည္မွာ အျပန္အလွန္ရိုင္းပင္းမွဴျဖင့္ တည္ေထာင္ရမည္ျဖစ္ေသာ္ေၾကာင့္နွစ္ေယာက္စလုံးအဆင္ေျပသူက လုပ္ကိုင္သင့္သည္ဟု ေရးေပးလိုက္ပါသည္။
က်မ၏သူငယ္ခ်င္းအိမ္ရွင္မတေယာက္ကေတာ့ မိန္းမေတြသည္ လင္ေယာက်ာ္းကသာျပည့္ျပည့္စုံစုံရွာေဖြေပးလွ်င္ ေယာက်ာ္းအတြက္သာမက တအိမ္လုံးအတြက္ပင္ အျမဲတမ္းမပ်င္းမရွိခ်က္ခ်င္သူမ်ားပါဟုဆိုပါသည္။ ေန့စဥ္လူမွဳ၀န္းက်င္ထဲတြင္ လုံးေထြးရုန္းကန္ ေငြရွာရသည္ထက္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲတြင္ဟင္းခ်က္ထမင္းခ်က္ ႏွင့္ အိမ္မွဳကိစၥမ်ားသာမိန္းမေတြက လုပ္လိုပါသည္ဟုဆိုသည္။
“အိမ္အလုပ္လည္းမပ်င္းဘူး ဟင္းေတြဘာေတြလည္းကိုယ္တိုင္ခ်က္မွဘဲ စိတ္ေက်နပ္တယ္။ဒါေပမဲ ့ဒီေခတ္အိမ္စရိတ္ႏွင့္ လင္မယားနွစ္ေယာက္စလုံးလုပ္မွ မိသားစုေထာင့္ေစတယ္။ အဲဒိေတာ့ မိုးလင္းကတည္းက နွစ္ေယာက္စလုံးထြက္ျပီးအလုပ္လုပ္ရတယ္ ညမိုးခ်ဳပ္မွ ျပန္ေရာက္ၾကတယ္ ။ျပန္လာမွခ်က္ျပဳတ္ရလို ့လည္းမညည္းပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ထမင္းခ်က္ေနတုန္းလည္း ငရုတ္သီးေလး၀ိုင္းေထာင္းေပးတာမ်ိဳးေတာ့ လုပ္ေစခ်င္တာေပါ့” ။။။။။။။။။။။။
ထားထားျမင့္
(ယခုအပတ္ထုတ္ပဲခူးအသံ ဂ်ာနယ္ပါ အမ်ိဳးသမီးေရးရာေဆာင္းပါး)
